Piątek po norwesku: „Łowcy głów”

Łowcy głów (2011) – kryminał, thriller

Łowcy głów

Rogera Browna poznajemy jako zakompleksionego faceta, który poczucie własnej wartości buduje na wysokim statusie społecznym i zasobach finansowych. Pracuje w wielkiej korporacji jako headhunter (zawód polegający na „tropieniu” specjalistów na najwyższe stanowiska w firmie), a po godzinach zajmuje się kradzieżą dzieł sztuki. W galerii żony spotyka swoją kolejną ofiarę Clasa Greve’a (znany z serialu „Gra o tron” Nikolaj Coster-Waldau), jest on posiadaczem obrazu Rubensa i (co szybko wychodzi na jaw) kochankiem żony Rogera. Rolę jednak szybko się zmieniają i Roger staje się „zwierzyną łowną” swojego przeciwnika.

Film jest zbudowany na motywie ,,zabawy w kotka i myszkę”, rozegranej w chłodnym, nordyckim stylu i podrasowanej obrzydliwymi scenami, które mogą zniesmaczyć albo rozbawić. Znamienna dla filmu jest niespotykana liczba zwrotów akcji, co jest zarówno zaletą, jak i wadą filmu. Zaletą, bo to one sprawiają, że film ogląda się do końca z zainteresowaniem, ale ich dużym minusem jest to, że nie zawsze są przekonywujące.

Film jest ekranizacją książki Jo Nesbo, autora bestsellerowych powieści kryminalnych.

 * * *

Inne norweskie filmy, które mogą ci się spodobać:

  • Elling (2001)
  • Reprise. Od początku raz jeszcze… (2006)
  • Kłopotliwy człowiek (2006)

 Elling (2001)

Elling

W kilku zdaniach o norweskiej kinematografii:

Norwegia kojarzy się głównie z trzema rzeczami: łososiem, kremem do rąk i świetnie sprzedającymi się kryminałami. Trzeba jednak podkreślić, że norweskie kino jest nie tylko zainteresowanie prozą kryminalną i sensacyjną.

Warto zobaczyć „Flåklypa Grand Prix” z 1975 – animację obwołaną przez krytyków najlepszym norweskim filmem, by przekonać się, że tamtejsze kino jest otwarte na nowe rozwiązania, ciągle poszukujące i odporne na zaszufladkowanie. Większość filmów norweskich to koprodukcje, dlatego ciężko mówić o norweskim kinie w oderwaniu od innych nordyckich krajów – postrzega się je bardziej jako podzbiór kina skandynawskiego, w którym pierwsze skrzypce od dawna gra Szwecja.

Flåklypa Grand Prix (1975)

Flåklypa Grand Prix

moonglasses